Publikacje

Zacznijmy od początku. Teoria zarządzania ma swoje podstawy w organizowaniu pracy poprzez pomiar i kontrolę nad zasobami finansowymi i fizycznymi. Sięga ona tysięcy lat wstecz. Na przełomie XIX i XX wieku, pojawiły się pierwsze opracowania, które mówiły o tym jak w optymalny sposób zarządzać czasem pracowników, a także jak dostosowywać powierzane zadania do konkretnej osoby. Niestety, zbyt rygorystyczne założenia, dotyczące kontaktów służbowych, okazały się nieskuteczne. W kolejnych latach, pojawiły się pierwsze prace na temat motywacji i hierarchii potrzeb w zespołach. Już wtedy dostrzeżono fakt, jak ważne są spotkania, na których kadra zarządzająca przekazuje informacje o planach, zadaniach, sukcesach i problemach w organizacji. W 1960 roku, amerykański psycholog Douglas McGregor zaprezentował dwie teorie. Teoria X, dość pesymistycznie zakład, że ludzie nie lubią pracować, co powoduje konieczność stosowania kontroli oraz systemu kar i nagród. Teoria Y stanowi jej przeciwieństwo i mówi o tym, że praca to naturalny element życia każdego człowieka.

“Ludzie motywują się sami, są gotowi wziąć na siebie odpowiedzialność za poprawę wyników oraz są zdolni do nowatorskiego usprawniania procesów w firmie. “

W hotelarstwie bardzo mocno koncentrujemy się na ludziach, stąd czynnik stosunków międzyludzkich okazuję się być najważniejszy.

Coaching biznesowy wspiera proces zarządzania, nierzadko wtedy kiedy okazuje się, że rozwiązanie problemów oparte na analizie twardych danych nie przyniosło oczekiwanych efektów. Ignorowanie i bagatelizowanie dylematów etycznych, umiejętności związanych z budowaniem trwałych relacji międzyludzkich, a także różnorodności zespołów z jakimi pracujemy powoduje, że w długim okresie problemy wewnętrzne narastają, wpływając negatywnie na jakość świadczonych usług, atmosferę w obiekcie. Aktualnym problemem, który mocno wpływa na życie codzienne pracowników, jest przede wszystkim niewłaściwy sposób komunikowania się przełożonych z podwładnymi, reprezentującymi pokolenie X, Y, a także wchodzących na rynek pracy – pokolenie Z. Podkreślić należy, że to nie data urodzenia definiuje wymagania pracownika i kierujące nim motywatory, ale przede wszystkim otoczenie i warunki w jakich wzrastał. Przedziały czasowe stają się więc umowne,  decydujące natomiast są indywidualne oczekiwania. Osoby reprezentujące pokolenie X zdecydowanie szybciej zaakceptują siłę autorytetu i będą wykonywać polecenia bez skrupulatnej analizy ich zasadności. Z drugiej strony, pokolenie Y i Z całkowicie odrzuca to podejście, doszukując się argumentacji potwierdzającej powód przyjęcia konkretnego stanowiska, chcąc nie tylko zrozumieć, ale również zgadzać się z uzasadnieniem.

Należy również wziąć pod uwagę, iż coraz częściej pojawiają się sytuacje, w których przedstawiciele pokolenia Y stają na czele struktury i to oni stają się odpowiedzialni za proces zarządzania, również osobami 50+. Coaching, na którego podstawę składa się między innymi aspekt myślenia systemowego, stanowi świetne narzędzie do wdrażania pozytywnych zmian w kulturze organizacyjnej, stopniowo zmieniając podejście hierarchiczne w przywództwo uczestniczące. Zróżnicowane podejście w zarządzaniu zespołem, a także uwzględnienie zachodzących, wewnętrznych interakcji w strukturze jako całości, tworzy podstawy do osiągnięcia sukcesu i sprawnego zarządzania.

Coaching zaistniał w praktyce jako odpowiedź na dynamiczne zmieniający się świat i coraz większe zróżnicowanie społeczne, wspierając menadżerów w przeprowadzaniu skutecznych zmian, uwzględniając złożoność warunków w jakich funkcjonujemy. Współpraca przedstawicieli różnych pokoleń, coraz większa liczba pracowników z Europy Wschodniej powoduje, że przyjmowanie sztywnej postawy w relacjach z zespołem nie sprawdza się. Elastyczność w wyborze metod zarządzania, uwzględnienie zróżnicowanej całości struktury i gotowość do aktywnego wprowadzania zmian, są dzisiaj ważnymi elementami bezpośrednio wpływającymi na sukces obiektu.

Coachowie w strukturach, nie tylko hotelarskich, propagują rozwój kadry kierowniczej w kierunku coraz szerszego obejmowania rzeczywistości. Działania swoje opierają między innymi na założeniach modelu Legacy Leadership, wg którego lider powinien być:

  • źródłem wizji i wartości
  • twórcą współpracy i innowacji
  • osobą wpływającą na innych swą inspiracją i przywództwem
  • adwokatem różnić i społeczności
  • kalibratorem odpowiedzialności.

W podejściu tym, spojrzenie na przywództwo nie koncentruje się na odgórnej kontroli, a wręcz przeciwnie: na oddolnej samoorganizacji. Stworzenie przez kadrę zarządzającą właściwych warunków, odpowiedniego środowiska i bodźców motywacyjnych powoduje, że odgórna kontrola nie jest narzucana bezpośrednio, a wyłania się sama. Opierając się na tych  zasadach, coachowie są w stanie wspierać menadżerów w zarządzaniu złożonością, adekwatną do sytuacji społecznej w jakiej funkcjonujemy.

Inną teorią zarządzania wykorzystywaną również w procesach coachingowych, jest teoria pola Kurta Lewina mówiąca o tym, że ludzkie zachowanie jest funkcją osoby i jej otoczenia. Dzięki jej zastosowaniu, coach asystuje w podejmowaniu decyzji związanych ze zmianą, wykorzystując pole sił. Pomaga również rozumieć zachowanie, uwzględniając czynniki środowiskowe bezpośrednio na nie wpływające, a także prowadzić badania w działaniu, czyli wspierać w świadomym obserwowaniu konsekwencji podejmowanych decyzji.

“Aktualnym wyzwaniem dla menadżerów najwyższego szczebla, staje się więc osiągnięcie stabilności dynamicznej, która faktycznie definiuje aktualny, zrównoważony system.“

Co to właściwie oznacza dla stylów zarządzania, skutecznie pielęgnowanych w hotelach, na przestrzeni ostatnich kilkunastu lat? Niestety, stosowanie tych samych metod przynosi te same rezultaty. Idąc dalej, jeśli chcemy, aby zespół na którego czele stoimy, rozwijał się i umacniał pomimo wewnętrznej różnorodności (zarówno pod względem wieku, jak i kultury) oraz szybko zachodzących zmian w otoczeniu zewnętrznym, powinniśmy zastanowić się na poszukiwaniem nowych rozwiązań i nowych metod wspierających zarządzanie. Coaching pomaga kadrze zarządzającej w zmianie nacisku z roli menadżera na rolę lidera zorientowanego na przyszłość. uznającego każdego członka swojego zespołu jako istotną części całości.

W wielu funkcjonujących hotelach najważniejszym priorytetem stało się dzisiaj utrzymanie stabilnej sytuacji, bezpiecznego status quo. Wspieranie źle pojętej równowagi wynika z obawy przed zmianami takimi jak nieplanowane odejścia pracowników, coraz większa konkurencja na rynku i w konsekwencji powoduje jeszcze trudniejszą sytuacją w obiekcie. Brak wizji, tego co mogłoby być oraz przede wszystkim brak umiejętności zaangażowania innych w proces definiowania i realizowania tej wizji, stoją na drodze do rozwoju organizacyjnego. Coaching pomaga przełamać te bariery, przez co przynosi wymierne korzyści uzyskując optymalne tempo rozwoju i tak niezbędne dzisiaj, przełomowe efekty.

https://issuu.com/brogmarketing/docs/__wiat_hoteli_kwiecie__-maj_2017/52